เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน - Boyd
posted on 02 Nov 2006 01:28 by jetkaroทำไมบางคนที่เกิดมาจึงมีวัน เวลาดีดี
และทำไมบางคนยังคงวนเวียนหาทางไม่เจอสักที
อืออื้อ......ในเมื่อโลกมันเป็นแบบนี้
เมื่อมีคนได้ในสิ่งหนึ่ง ก็ต้องมีคนเสีย อีกสิ่งหนึ่ง
ไม่มีคนไหน ที่ไม่เคยเสียอะไรเลยสักที
เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน
ก็เป็นเพราะไม่มีใครจะดีพร้อมได้ดังฝันไปทุกที่
เหตุผลที่เธอควรจับมือฉัน เพื่อแบ่งสุขทุกข์ เหล่านั้นที่เรามี
เหตุผลที่ทุกหัวใจ ควรเปิดใจให้กันวันนี้
เพราะวันพรุ่งนี้ที่ดี มีจริงๆ
ความจริงคนเราเกิดมาเพื่อจะแบ่งวันเวลาร่วมกัน
ความจริงคนเรานั้น เกี่ยวพันแม้ไม่เคยพบเจอ
อืออื้อ......ไม่ต่างกับฉันและเธอ
เมื่อมีคนให้ในสิ่งหนึ่ง ก็จะมีคนรับอีกสิ่งหนึ่ง
จะดีไหม ถ้าใจของเราให้ กันวันนี้
เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน
ก็เป็นเพราะไม่มีใครจะดีพร้อมได้ดังฝันไปทุกที่
เหตุผลที่เธอควรจับมือฉัน เพื่อแบ่งสุขทุกข์ เหล่านั้นที่เรามี
เหตุผลที่ทุกหัวใจ ควรเปิดใจให้กันวันนี้
เพราะวันพรุ่งนี้ที่ดี มีจริงๆ
เมื่อมีคนได้ในสิ่งหนึ่ง ก็ต้องมีคนเสียอีกสิ่งหนึ่ง
จะดีไหม ถ้าใจของเราจะให้ กันวันนี้
เหตุผลที่คนควรอยู่ด้วยกัน
ก็เป็นเพราะไม่มีใครจะดีพร้อมได้ดังฝันไปทุกที่
เหตุผลที่เธอควรจับมือฉัน เพื่อแบ่งสุขทุกข์ เหล่านั้นที่เรามี
เหตุผลที่ทุกหัวใจ ควรเปิดใจให้กันวันนี้ เพราะวันพรุ่งนี้ที่ดี มีจริงๆ
มีวันหนึ่งได้มีโอกาสไปแถวบางแคกับเพื่อนๆ
ขากลับแวะซื้อของหิ้วกันพะรุงพะรัง
แล้วก็เดินมาป้ายรถเมล์
.
ตอนที่กำลังรอรถนั้น
มีลุงคนหนึ่งเดินมานั่งเก้าอี้
คงเดินมาเพื่อรอรถเช่นเดียวกัน
.
พวกเราคุยกันอย่างสนุกสนานเฮฮา
รถผ่านไป .......ผ่านไป นานเกือบครึ่งชั่วโมง
พวกเราก็ยังคุย คุณลุงก็ยังนั่ง
จากนั้นเราเริ่มใช้สายตาไปจับจ้องอยู่ที่คุณลุงคนนั้น
ทำไม ทำไมไม่ขึ้นรถเสียที
แถมคุณลุงเองยังใช้สายตามามองพวกเรา
เป็นระยะๆอีกต่างหาก
เหตุผลอะไรกันที่ทำให้คุณลุงยังนั่งต่อไป..
เราเริ่มใช้สายตา...
สังเกตุดูจากการแต่งเนื้อแต่งตัวค่อนข้างเรียบง่าย
ลุงไม่ถึงกับว่ายากจนไม่ถึงกับขอทาน
ไม่ได้ดูถูกในสายตา
เหตุผล......
คิดว่าแกคงไม่มีเงิน
หรือไม่ก็ยังไม่ได้ทานข้าวมา
.
เราบอกเพื่อนว่าขอขนมและนมให้คุณลุงนะ
เพื่อนๆต่างมองหน้ากันอย่างงงๆ
เราเอาขนมปังแพและนมให้แก
ลุงแกรับไว้ แต่วางไว้ที่เก้าอี้อีกตัว
แล้วก็ทำทีไม่สนใจของที่เราให้
.
สักพักรถเมล์ก็มาพอดี คณะเราก็เลยขึ้นรถเมล์กัน
จากนั้นเราจึงเห็นคุณลุงแกเปิดใจรับไมตรีจิตจากเรา
คือ หยิบขนมปังและนมขึ้นมาทานอย่างหิวโหย
.
ความจริงคนเราเกิดมา
เพื่อจะแบ่งวันเวลาร่วมกัน
.
ความจริงคนเรานั้น
เกี่ยวพันแม้ไม่เคยพบเจอ
ไม่ต่างกับฉันและเธอ
.
ไม่จำเป็นที่จะต้องเอ่ยคำใด
เพียงตาสื่อตา ใจสื่อใจ
เราก็สามารถรับรู้
หนูก็มองหามานานแล้วนะ ว่าจะมีซักกี่คนที่เข้าใจคนอื่นโดยที่ ไม่จำเป็นต้องให้เขาเอ่นปากพูดออกมา 
เยี่ยมมากเลย 
กำแพงกระดาษ*
#1 By @ I'm a Box @ on 2006-11-02 01:47