@Jetkaro ลานเพลงสามัญประจำ Exteen ~~

เมื่อวานก็ยังเปรยๆถึงโรคTagที่ระบาดในเอ๊กสะทีนกับ พี่นู๋แนน อยู่เลยว่ามันช่างระบาดอะไรเช่นนี้ มองคนอื่นๆเขาต่างทยอยอัพ "โดนTagๆ" เลยมาพูดกับตัวเอง ไม่ช้าก็เร็วเราก็ต้องโดนแน่ๆ มันช่างระบาดฮิตสะฮอตอะไรขนาดนั้น แล้วคนหล่ออย่างเราจะรอดพ้นการอิถากจากคนอื่นได้อย่างไร

อย่างไรก็ขอขอบคุณผู้ที่ใคร่ปรารถนาอยากจะสู่รู้ เอ้ย ใคร่รู้ เรื่องของเจษ ไม่ว่าจะเป็น1.โอลิเวีย 2. น้องเตย 3.นู๋ฟา 4.ฮาจิ 5.ป๊อบและetc...

.

1. kiss ครั้งแรก

ตอนอยู่ป.2 ที่โรงเรียนเขาจะมีแสดงละครเรื่องพ่อแม่แสนดี แต่เราไม่ได้แสดงหรอกนะ มีน้องในหมู่บ้านเขาแสดงเป็นแม่ อีกคนแสดงเป็นพ่อ พอตกเย็นน้องผู้หญิงคนนั้นเขาก็มาเต้นๆ เล่นๆ ที่บ้านเรา มาฝึกแสดงเป็นแม่ให้ดู ไม่รู้เราคึกอิท่าไหน วิ่งไปเอาแก้วไวน์พ่อมา 2 แก้วรินน้ำใส่เกือบเต็มแก้ว ยื่นให้น้องเขา แล้วต่างก็ชนแก้ว เสร็จแล้วก็โดนจ๊วบมาทีหนึ่ง ฮา มันเป็นความจริง นี่แหละภาพความปะทับใจมิรู้ลืม

(ปัจจุบันนี้น้องเขาแต่งงาน และเราก็ไม่เจอน้องคนนี้มา 15 ปีแล้ว แต่ได้ยินข่าวว่าน้องเขาจะแวะมาเยี่ยมครอบครัวเราทุกปี)

.

2. จักรยานครั้งแรก

แม่เคยเล่าว่า ช่วงป.2เทอม2 ตอนที่เราย้ายไปเรียนจ.พะเยา ที่นั่นมีแต่เพื่อนๆที่มีจักรยานกันเสียส่วนใหญ่ ขนาดลูกภารโรงเขายังมีรถถีบปั่นกันสนุกสนาน เราลูกข้าราชการไม่มีแม้ทีวี ตู้เย็น(โดนยึดทรัพย์) พอเทอม3 เราเกิดอาการทนไม่ไหวแล้ว แอบไปฝึกปั่นจักรยานลูกภารโรงทุกวันตอนเย็น จนมีวันหนึ่งก็มานั่งร้องไห้ข้ามวันข้ามคืนจะให้พ่อซื้อให้ได้ พอพ่อบอกว่าพรุ่งนี้จะซื้อให้ เราก็เงียบโดยปริยาย(ที่แท้แอบดีใจ)

วันรุ่งขึ้น พ่อรักษาคำพูดมาก ซื้อจักรยานBMXคันแรกให้ รีบเอาไปปั่นหน้าบ้าน เมื่อ16-19 ปีก่อนถนนยังเป็นดินแดง ลูกรังระนาดหลุมบ่อ ด้วยความเห่อปั่นเสียแรง พอถึงทางโค้งลืมว่าต้องเบรค สุดท้ายก็เอาเป้ากางเกงไปโขกกับแฮนด์รถ จุกเสียดอยู่นาน พ่อกับแม่ต้องให้ภารโรง ลูกภารโรงช่วยกันตามหา นึกว่าลูกหายหรือหลงทาง

(ไม่ได้หายไปไหนหรอกครับ พอดีมันจุกตรงเป้าเลยปั่นกลับบ้านไม่ไหวก็เท่านั้นเอ๊ง.)

.

3. นัดเดทครั้งแรก

ตอนมัธยม3 รุ่นเตรียมหล่อ หลังจากพยามปั้นหน้าตัวเองหล่อมาหลายปี จากที่พ่อแม่ให้มามันดูไม่ได้เลย สาวเจ้าเขาไม่แล ทั้งๆที่พ่อแม่เราก็ออกจะหล่อแลสวยงาม เราอยากหล่อม้าง เราก็เลยลุกมาปฏิวัติตัวเองให้หล่อเฟ้ว และแล้วก็เป็นกรรมเวร เอ้ย ความโชคดีของสาวลูกผู้ว่าการทางรถไฟคนหนึ่ง เราเป็นแฟนกัน!!

ไหนๆก็เป็นคนรักกันแล้ว วันอาทิตย์ทั้งทีพาสาวเขาไปเที่ยวน้ำตก ห่างจากบ้าน10 กว่ากิโลขาไปก็ดีราบรื่น เที่ยวก็สนุกสนาน เที่ยวที่นั่นจากเที่ยงวันถึง5โมงเย็น ก็เลยชวนกันกลับบ้าน ขี่มอไชค์คู่กายมาถึงปากทางน้ำตก แม่เจ้าน้ำมันดันหมด ลืมตรวจดูก่อนออกบ้าน สุดท้ายก็พากันเขนๆจนถึงบ้าน เกือบจะ 1ทุ่ม สุดท้ายเราก็ได้เติมน้ำมัน จากนั้นพอจะชวนสาวเธอไปเที่ยวไหนอีก ก็อด ก็แห้ว ทุกที T_____T ....กลัวแต่ไม่หล่ออย่างเดียว

(ปัจจุบันนี้สาวเจ้าแต่งงานแล้ว อยู่เชียงใหม่ แฟนเขาก็เพื่อนเรานั่นเอง)

.

4. แสดงละครเวทีครั้งแรก

ตอนช่วงม.4 วิชาภาษาไทย ได้เรียนเรื่อง ธรรมาธรรมะสงคราม อาจารย์นอกจากสอนยังสั่งงานคือต้องมีการแสดงบทเวทีเพื่อเก็บคะแนน ต้องแข่งกับห้องคิง ห้องควีน (เราห้องบ้วย) ด้วย เพื่อนๆในห้องโหวตให้เราแสดงเป็น ธรรมะเทวบุตร พูดง่ายๆว่าเราหล่อ เหมาะสมเป็นพระเอก ผู้พิทักษ์คุณธรรม ฮิ้ววว แล้วให้ไอ้โอ๋(ได้ข่าวว่ามันเอ็นติดม.สงขลา จากเหนืออยู่ดีๆคิดไปเป็นชาวเลจากนั้นมันก็หายไป) แสดงเป็น อธรรมะเทวบุตร ฝ่ายร้าย ที่เหลือก็แสดงเป็น ทหารบ้าง กินนรบ้าง

บทละครแสดงประมาณเกือบ 1ชั่วโมง ไม่ว่าจะธรรมะบุตรหรืออธรรมะบุตรก็จะต้องท่องเป็นบทกลอนทุกคำ พอถึงฉากต่อสู้กัน เราต้องลงจากรถเทพบุตรที่เพื่อนๆประดับได้อย่างสวยงามเพิ่อลงมาต่อสู้กับอธรรมะเทวบุตร

ในขณะที่เรากำลังก้าวลงอย่างสง่างาม ขาของเราดันสะดุดลวดที่เพื่อนทำเป็นสายยึดล้อรถ เราก็เลยหน้าคะมำตกลงจากรถ แทนที่จะล้มลงมาคนเดียว เพื่อนที่แสดงเป็นทหารประจำรถก็โดนรถยกล้อหลังแอ่นทับร่างไปด้วย แล้วเสียงหวีดร้องก็อื้ออึงทั่วหอประชุม

จากนั้นก็ไม่มีการแสดงต่อใดๆทั้งสิ้น เพราะทั้งธรรมะเทวบุตร อธรรมะเทวบุตร ทหาร แม้แต่คนพากษ์(ที่ขนาดแอบอยู่หลังผ้าม่าน) ก็ต้องไปนอนอยู่โรงพยาบาลกัน ช่างอดสูเสียจริง

(แม้แสดงได้อย่างน่าอดสูแต่อาจารย์ก็ให้คะแนนห้องเรามากกว่าห้องคิง ห้องควีน อาจารย์ท่านบอกว่า เพราะห้องเราท่องบทถูกมากกว่า แต่งรถสวยมากกว่า ทีมเวิร์กมากกว่าแต่เราคิดว่าอาจารย์น่าจะสงสารมากกว่า - -*)

5. เล่นเฮลิคอปเตอร์บังคับครั้งแรก

ตอนนั้นเพิ่งกลับมาจากจีนใหม่ๆเห็นที่โน่นเห่อเล่น เฮลิคอปเตอร์บังคับกันเราเลยควักเงิน2พันกว่าซื้อกลับมาเมืองไทย พอมาถึงบ้านก็เสียบไฟชาร์ตตัวเครื่องบิน ที่บังคับต้องใส่ถ่าน8ก้อน ความเร็วของเครื่อง40KHz

พอรุ่งขึ้นด้วยความเห่ออีก ก็เอามาเล่นหน้าหมู่บ้าน เฮลิคอปเตอร์บินได้สูงมากและไกลมาก เราเริ่มมองไม่เห็นเฮลิคอปเตอร์เรา เพราะหลังคาบ้านมันบังหมด.....และแล้วเราก็ไม่สามารถบังคับมันได้อีกต่อไป เฮลิคอปเตอร์บินไปไหนก็ไม่รู้ บินแล้วบินลับ ไม่ยอมกลับเข้าฐานทัพ สรุปว่าซื้อมาเสียเงินฟรีๆ

จากนั้นก็โดนแม่ด่ายับ ขนาดจบปริญญามาแล้วยังไม่รู้เรื่อง เขาต้องไปเล่นลานกว้างๆ อย่างเช่นสนามฟุตบอลนู้นนี่มาเล่นในหมู่บ้าน.....แม่จ๋าผมเห่อ!!

...............................................................

เวลาที่เราโดยแฉความลับนี่มันจะมีความรู้สึกโมโหๆ จะโกรธ จะเกลียดคนที่เขาแฉ และอายคนที่เขารู้

แต่นี่ดูสิ!!! เราต้องมานั่งแฉตัวเอง ประเคนความเฟอะฟะให้คนอื่นรู้ 555 อายไหมละ สับสนมาตลอดเขียนจบไหมหนอ ทำไมต้องมาเปิดเผยหว่า แต่ก็นะ

จบแระ...แทบใจจะขาด (เอ่อกูด้าน)

.

รายนามผู้จะโดนTagต่อไปคือ

1. น้องดาว สาวน้อยผู้น่ารัก

2. น้องทรายratta สาวน้อยที่เขียนบลอกบ่นได้น่ารักน่าชัง

3. Xiaoling บุคคลที่คลั่งไคล้เจอร์รี่ F.4

4. คุณครูอ้อ ท่านรองประธานแห่งชมรมยิ้ม

5. อาคงโปกำลังหัดเขียนบลอก ปัจจุบัน-เจ๊เขาเป็นแม่บ้าน ยามว่างนั่งจีบเด็ก

sP6. นุ้งถั่วแต่นุ้งถั่วปิดบลอกไปแล้ว 555 - -* อ่านแล้วโปรดทราบกลับมาด่วน!!!

.

ป.ล.

เขียนไปก็ยิ้มไปนะ พอเราบอกว่าเราจะเขียนTag ก็มีแต่คนจะอ่าน คิดถึงวันวาน หนุกหนาน กาลครั้งหนึ่ง....ความหลัง

.

เพลง ทะเล(ไม่มีปลาน้ำจืด) - สุเมธ & เดอะปั๋ง