เติมไม่เคยเต็ม - ชิน ชินวุฒ อินทรคูสิน
posted on 24 Sep 2007 23:38 by jetkaroก็ไม่รู้มันเป็นยังไง มันเหงาลึกลึกในใจ ไม่มี..สาเหตุ
ออกไปพบไปเจออะไร ทั้งๆที่คนมากมายก็ยัง..หวั่นไหว
ก็ได้แต่หาคำตอบ..อะไรคือสิ่งที่ขาดหาย
ที่ทำให้ฉันเหมือนคนเติมไม่เคยเต็ม รู้สึกยังเหงาเหงา...
แต่ในวันนี้ทันทีที่เจอะที่เจอกับเธอ
ก็ตอบคำถามคาใจทุกอย่างได้เลยทั้งใจ
ก็คือคนนี้ คือเธอนี่แหละที่มันขาดหาย...
ที่ฉันค้น ที่ฉันหา มานาน
ที่ฉันเพ้อ ที่ฉันฝัน คือเธอ...
ออกไปพบไปเจอใครใคร
ไปหาอะไรมาทำก็ยัง..เหงาใจ
ไปดูหนังไปเล่นกีฬา
แต่รู้ว่ามันก็ยังไม่ใช่..อยู่ดี
เพราะเธอเท่านั้นที่จะเติม
สิ่งที่มันขาดหายให้สมบูรณ์...
วันนี้ไปงานเลี้ยงรับน้องใหม่ในทีม(แผนก)
แต่เดิมนัดเอาร้านภัตตาคารจีน&KTV แถวแยกเหม่งจ๋าย
(เลือกจีนๆเพราะนายใหญ่เป็นคนไต้หวัน)
แต่กลับกลายเป็นว่าไปร้านอาหารแถวพระราม 9 ซะงั้น
อดคาราโอเกะเยย (หลายๆคนบ่นมานะ)
.
ตั้งแต่ 6 โมง ไม่ถึงครึ่งดีสั่งอาหารเรียกน้ำย่อย
แล้วก็กินรอคนนั้นคนนี้ไปเรื่อยๆ
อีแร้งลงมากๆ
หนึ่งทุ่ม อาหารหลักก็ทยอยออกมาเสริฟ์เรื่อยๆ ทีละจานๆ
หร่อยๆ..แล้วก็หร่อยๆ
สองทุ่มครึ่ง เริ่มทานไม่ไหวแล้วละ
ที่จริงไม่ไหวตั้งแต่เจอเมนูต้มยำเครื่องเทศเข้าไปซะ
กระชุ่มกระชวย คึกพิลึก 555
หัวใจเต้นตุ๊บๆงี้ >_<
สรุปว่า....มื้อนี้ถลุงไป 2 ชั่วโมง
ปกติกินข้าวแค่15นาทีเอง 555
.
จากนั้นก็มาเดินเล่นย่อยอาหาร 30 นาที
แถวหน้าฟอร์จูน เดินรับลมเล่นไปๆมาๆ
ไม่วายก็คิดถึงเพลงนี้ขึ้นมานะ
" ออกไปพบไปเจออะไร
ทั้งๆที่คนมากมายก็ยัง..หวั่นไหว
" ออกไปพบไปเจอใครใคร
ไปหาอะไรมาทำก็ยัง..เหงาใจ"
.
อยากบอกว่า...
คิดถึงนะคุณ^^
เดกเกดอ
#1 By @พักใจ on 2007-09-24 23:40