รักไม่รู้ดับ - สวลี ผกาพันธ์
posted on 06 Feb 2008 12:19 by jetkaro.
.
ถึงจะสิ้นวิญญาณกี่ครั้ง
ฉันก็ยังรักเธอฝังใจ
แม้จะสิ้นดวงจันทร์ไฉไล
ไม่เป็นไรเพราะยังมีเธอ
ฟ้าจะมืด จะมัวช่างฟ้า
ขอให้มีสายตาหวานละเมอ
ถึงจะสิ้นแผ่นดินนะเธอ
ให้ได้เจอยิ้มเธอชื่นใจ
ไม่ได้ชิดก็ขอเพียงได้ชม
ไม่ได้สมไม่เห็นแคร์อะไร
ขอให้ได้รักข้างเดียวเอาไว้
ไม่เช่นนั้นใจฉันคงหลุดลอย
ถึงโลกแตกแหลกราญสิบครั้ง
ฉันก็ยังหวังใจรอคอย
แม้นจะสิ้นวิญญาณเลื่อนลอย
ก็จะคอยพบเธอชาติอื่นเอย
สิ่งที่รักมากที่สุด คืออุปสรรคมากที่สุด
เหตุเพราะว่าเราไม่ยอมรับกับสิ่งที่เป็นอยู่
เมื่อวานเราได้ตกลงกับตัวเองอย่างเงียบๆว่า
เราจะค่อยขยับตัวเองให้ออกห่างจากสิ่งที่เรายึดติดอยู่
ไม่ว่ามันจะเจ็บ จะปวด จะเสียใจยังไง
เราจะต้องอยู่กับแรงเสียดทานของความเจ็บปวดตัวเองให้ได้
แต่ทว่า.....
ก่อนจะนอน
อยากจะอ่านหนังสือสักเล่ม
เดินไปหยิบหนังสือที่ชั้นวางมาเล่มหนึ่ง
สักแต่ว่าเปิดขึ้นมาจะอ่านสักหน้า
และก็มาเปิดเจอหน้านี้พอดี
.
.
.
เมื่ออยู่ร่วมกันในสังคม อย่าปฏิบัติกับเขาเหมือนคนที่ไร้ใจ
คนที่ไร้ใจก็คือคนที่ไม่ต่างจากหุ่นยนต์
ท่าทีที่เราปฏิบัติต่อกัน
มักขาดความเป็นคนอันประเสริฐ
ขาดปัญญาหรือจิตใจอันดีงามนี้
เราจึงกลายเป็นหุ่นยนต์ในคราบมนุษย์
แต่ตราบใดที่ยังมีมโนธรรมสำนึกอันดีงาม
เราก็จะไม่มีทางเป็นหุ่นยนต์ในคราบมนุษย์ได้
.
.
ค่ำคืนที่ผ่านมา
ไม่รู้จะหัวเราะ หรือร้องไห้ดี
edit @ 6 Feb 2008 14:09:26 by * Jetkaro ShowtimE *
ยิ้มๆน่ะคะ

#1 By @พักใจ on 2008-02-06 14:21