@Jetkaro ลานเพลงสามัญประจำ Exteen ~~

กลับบ้านตายายมาครับ บ้านน้อยๆสังคมชนบทท่ามกลางภูเขาล้อมรอบ มองไปทางไหนก็มีแต่ภูเขา

ที่แพร่ฝนตกทุกวัน อากาศดีมาก หมอกลงตั้งแต่ตี 5 จนถึง 9 โมงกว่าๆ อากาศเหมือนต้นหน้าหนาวประมาณนั้น ตอนเที่ยงแดดออกพอได้อุ่น ตอนหัวค่ำฝนก็มาตกอีกทีจนเที่ยงคืน เอาเป็นว่าไม่ต้องเปิดพัดลมแลย อากาศดีมากกกกกก

อยู่กทม.น้อยครั้งมากจะตื่นตี 5 ตี 5 ครึ่งได้ เชื่อไหมครับว่ามาที่บ้าน ตื่นตื่น 5 ครึ่งทุกวัน 555 ภูมิใจๆ ตื่นแบบไม่ก้นโด่งด้วย ตื่นแล้วออกมาวิ่ง จากนั้น 6 โมง เช้าจะขี่มอเตอร์ไซด์ออกมาดูวิวตามถนนทุกวัน...ขี่ไปก็ท่อง ออกซิเจนๆๆ ไม่ต้องล้างจมูกเหมือนอยู่กทม.เลย ทำแบบนี้ทุกวันแล้วพูดแต่วิวทิวทัศน์ จนยายบอก ไอ้นี่มันจะบ้า 555

เอารูปทัศนียภาพทางเข้าน้ำตกปันเจนหมู่บ้านใกล้เคียงมาฝาก ... หาได้ที่ไหน

ข้ามเขานี้ไปก็เป็นจ.ลำปางแล้วครับ

จบรูปภาพบ้านๆครับ

.

.

กลับบ้านครั้งนี้ก็มีเรื่องที่สะดุดใจอยู่ 2 อย่าง

1.คนต่างจังหวัดจดจ่อกับเหตุบ้านการเมืองมากขึ้น (บ้านจะแตกเพราะการเมือง)

เห็นได้จากคุณตา อายุ 86 ปี ผู้สนใจข่าวการเมืองมาก แต่ปีนี้มากกว่าปีไหนๆ ท่านตื่นมา 7 โมง ตื่นมาปุบเดินไปตลาดซื้อปาท่องโก๋ฝากบรรดาหลานๆที่ยังไม่ตื่น ฮา พอพ้น8โมงท่านก็เปิดแต่ภาพข่าวการเมืองๆ แล้วก็การเมือง ทีแรกนั่งดูด้วย แต่...ตาดูแล้วพากษ์แถมใส่อารมณ์ ไอ้เราแรกๆก็ดูด้วยแบบอย่าเออออ แต่ไม่ไหว เรามันไม่ใช่คอการเมือง เลยชิงไปเที่ยว ไปดูบ้านเมืองพัฒนาถึงไหน อิอิ

กลับมาทุ่มๆตาก็เปิดช่องเดิม แถมยึดรีโมทไว้......เพราะ... ยายก็จะละครก่อนข่าวภาคค่ำ น้องเจร้องงอแงขอดูการ์ตูน แม่เราไม่รู้จะเข้าข้างใคร เลยหิ้วแขนน้องเจไปดูการ์ตูนอีกเครื่องชั้นบน...ส่วนเราก็นั่งเออๆแบบว่าเข้าใจตาจนทุ่มกว่าแกก็เข้านอน  โอ้ บ้านผ๊ม! ยายบอกว่า..ช่วงหัวค่ำต้องสู้กับตาทุกวันแบบว่า...ปิดซะ ฉันจะดูละคร 555

2.ระวังโรคภัยไข้เจ็บ โรคประจำตัวด้วย

พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง ป่วยเป็นวัณโรคขึ้นสมอง นอนโรงพยาบาลเกือบเดือนแล้ว เริ่มจากเป็นหวัด กินอะไรลงไปก็ไม่ขับถ่ายเป็นปกติ พออาการหนักมาก ป้าส่งไปโรงหมอ หมอทั้งเจาะ ทั้งผ่าตัด ตอนนี้ยังไม่พบสาเหตุแน่ชัด แต่ดีหน่อยจากเบลอลืมแม่ ลืมทุกคน จนรับการกายภาพบำบัดค่อยฟื้นความจำมาได้ แต่แขนซ้ายยังไม่มีแรงเลย ซึ่งปกติพี่เขาแข็งแรงมาก ฟังแล้วก็หดหู่พิลึก เพราะโรคนี้น่ากลัวมาก แถมยาก็ไม่ค่อยมี การควบคุมโรคก็ลำบาก ได้แต่ให้กำลังใจ....เพื่อนเราอยู่กรุงเทพฯก็เป็นไวรัสขึ้นสมอง อันนั้นจากกลิ่นอับชื้นในรถตู้

จบท้ายน่ากลัวไปไหมครับ -*-

ขออภัย

ทริปไปแพร่นี้ชอบๆ

แต่..อืดท้องกินข้าวเหนียวเยอะ

แต่..เสียดายๆเขียนโปสการ์ดแล้วแต่ลืมส่งให้คุณเธอ แฮ่ๆ..

สุดขอบฟ้า .. จรดขอบฝันตรงนี้เอง
 แผ่นดินที่พักพิง
ตรงนี้เป็น บ้านของเรา ..
 ..
 ที่ขอบฟ้าจรดขอบน้ำสวยงาม